صنعت کاشی سازی یکی از صنایع دستی محسوب می شود که  به طرز زیبایی به ویژه در بناهای تاریخی به کار برده شده است و مقصود از آن ساخت كاشي هاي زيبا و گوناگون سنتي و كاربرد آنها در معماري بناها است،  این صنعت در دوره صفویه به بالاترين درجه اعتبار رسید. زیرا در این دوره بیشتر از دوره های دیگر سطح خارجی عمارات و ابنیه را با کاشی مزین می کردند. در دوره هخامنشی نیز تزیین عمارات با کاشی معمول بوده و نیز در ابنیه شوش به کار رفته است.
کاشی های معروف به هفت رنگ در ابنیه زمان صفویه زیبائی بسزایی دارد و تا امروز طرح و رنگ آمیزی و ترکیبات رنگ های آن نظیر ندارد. نقش ها و گل بته هائی که در گنبد و هلال های آن ابنیه روی کاشی طرح شده ، خود صنعت مهمی بوده و کار آسانی نیست .

كاشي سازي يكي از صنايع دست ساز استان است كه هنرمندان اين شهر از تركيب خطوط و اشكال تزئيني به رنگهاي فيروزه اي، لاجوردي، سفيد، زرد، مشكي و قرمز كه به دو شكل مسطح و برجسته است ، طرحهاي تزئيني زيبايي را به وجود مي آورند كه همگي از هنر و صنايع اسلامي سرچشمه مي گيرد.

در يزد كاشي از موادي چون خاك رس، سنگ سيليس، شيشه و سرب و … تشكيل شده است و با توجه به مذهبي بودن شهر يزد و وجود مساجد و زيارتگاههاي مختلف در اين شهر و احترام و قداستي كه اين مكانها در بين مردم دارند، راهكارهاي زيادي براي زيبايي بخشيدن به مناره ها و گنبدهاي آنها انديشيده شده است كه يكي از آنها استفاده از همين « هنر كاشيكاري» است و در واقع با هنر دست كاشيسازان و كاشيكاران متبحر يزدي، كاشي هاي متنوع و رنگارنگ، گنبدها و مناره هاي اين شهر را چشم نواز مي سازد.

در يزد بيشتر كاشي هاي نره، كلك، شبكه، حاشيه، شش گوش، آلمه، جوك و هفت رنگ ساخته مي شود كه هركدام در جا و مكاني خاص مورد استفاده قرار مي گيرد. كاشي نره بيشتر جهت تزئين و نقش گنبد و گلدسته، كاشي كلك با ابعاد 5×5 يا 4×4 بيشتر در سقف و ستونها، كاشي هفت رنگ در قسمتهاي در  ورودي و سردر مساجد و اماكن مقدسه و كاشي جوك بيشتر در محراب مساجد به كار برده مي شود.

 اين هنر همواره مورد توجه گردشگران و بازديدكنندگان اين استان بوده است و در اين ميان مي توان از كاشيكاري هاي مسجد جامع، مناره هاي امير چقماق و مسجد حظيره نام برد كه با زيبايي منحصر به فرد خود چشم هر بيننده اي را  به خود خيره مي سازند .